DEUTSCHE BANK: ΕΝΑΣ ΜΥΘΟΣ ΘΡΥΜΜΑΤΙΖΕΤΑΙ

Χρέη, μηδαμινά κέρδη, κακή διαχείριση και εν τέλει απολύσεις. Ο γερμανικός χρηματοπιστωτικός «ποιμενικός», σε διαδικασία αποσύνθεσης. Άρχισαν τα δάκρυα. Υποχρεώσεις δεκάδων δισεκατομμυρίων, 18.000 απολύσεις εργαζομένων σε γραφεία που διατηρεί εκτός Γερμανίας, σοβαρή πτώση στο χρηματιστήριο.

Τον Οκτώβριο του 2015 έκλεισε τα υποκαταστήματα της σε Ουρουγουάη, Αργεντινή, Μεξικό, Περού, Φιλανδία, Νορβηγία, Μάλτα, Νέα Ζηλανδία, Χιλή και Δανία, απολύοντας συνολικά περί τους 15.000 εργαζομένους.

Για τους Γερμανούς, η Deutsche Bank αποτελεί μύθο, το σύμβολο της εθνικής τους ισχύος, του παγκόσμιου χρήματος και της εργασίας, αλλά και των παλαιών πρωσικών «αρετών», εκείνων που χρονολογούνται από τον Λούθηρο (“σκληρή δουλειά και ειλικρίνεια”, “γινόμαστε πλούσιοι με την εντολή του Θεού”, “ο πλούτος δεν είναι αμαρτία, αλλά έχουμε καθήκον να ξοδεύουμε τα χρήματά μας για το κοινό καλό”, κλπ).

Μπορεί να φανεί ρητορικό, αλλά η Deutsche Bank έχει διαδραματίσει ισχυρό κοινωνικό ρόλο στην ιστορία και στην πολιτική. Ιδρύθηκε ένα χρόνο πριν από το Ράιχ του Μπίσμαρκ, το Μάρτιο του 1870 στο Βερολίνο, όπου παρέμεινε μέχρι το τέλος του πολέμου. Καλώς ή καλώς από τον Κάϊζερ έως και την Δημοκρατία της Βαϊμάρης, από τον ναζισμό έως και την επανένωση της Γερμανίας, η Deutsche Bank αποτελεί μέρος της γερμανικής ιστορίας. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η κρίση που αντιμετωπίζει -και ειδικά τα λάθη της- τραυματίζουν ακόμη και εκείνους που δεν διατηρούν τραπεζικό λογαριασμό στα αρχεία της.

Διοικείται από δύο στελέχη, που εσωτερικά ονομάζονται «Ομιλητές», αλλά ο ένας εκ των δύο είναι πάντα σημαντικότερος από το άλλον. Ο Alfred Herrhausen, στενός φίλος του Helmut Kohl, ήταν ο άνθρωπος που μετά την πτώση του τείχους του Βερολίνου, στην ερώτηση του Kohl «τί κάνουμε τώρα με την άλλη Γερμανία;», απάντησε «Την αγοράζουμε!». Το κόστος της; 4 Γερμανικά Μάρκα το τετραγωνικό μέτρο! Ήταν μια καλή συμφωνία; Για τον Kohl και τον Herrhausen η ιστορία, η πατρίδα και οι αξίες φαίνονταν να μην έχουν τιμή. 21 ημέρες μετά την πτώση του τείχους, στις 30 Νοεμβρίου του 1989, οι τρομοκράτες της Rote Armee Fraktion εκτέλεσαν τον επικεφαλής της Deutsche Bank, τον άνθρωπο που ήταν κάτι περισσότερο από τραπεζίτης.

Η Deutsche Bank βρίσκεται σήμερα στο επίκεντρο ενός «συνωστισμού» μεταξύ των μεγαλύτερων γερμανικών εταιρειών. Μαζί με την Allianz υπήρξαν ισχυρότερες και από το ίδιο το γερμανικό κράτος, γι’ αυτό –παρά τη σωρεία προβλημάτων που αντιμετωπίζει- δεν μπορεί να καταρρεύσει• επειδή η Γερμανία, η Ευρώπη αλλά και οι χρηματοπιστωτικές αγορές σε όλο τον πλανήτη θα παρασυρθούν στη δίνη μιας ανελέητης κρίσης.

Η πρώτη τράπεζα της Γερμανίας κατείχε τη δέκατη πέμπτη θέση στον κόσμο, αλλά οι διάδοχοι του Herrhausen ήθελαν να κερδίσουν την πρωτοκαθεδρία του πλανήτη. Η νέα Deutsche Bank, προδίδοντας τον κοινωνικό της ρόλο, το 1990 βρίσκεται ήδη στην Νέα Υόρκη. Η βασική στροφή στην πελατειακή της πολιτική ήταν η παραμέληση των μοκρομετόχων–καταθετών και η στροφή του ενδιαφέροντος της σ’ αυτό που σήμερα ονομάζουμε private banking• επίδειξη φροντίδας δηλαδή μόνο για όσους πελάτες διατηρούσαν καταθέσεις άνω των 100.000€ στον τρεχούμενο λογαριασμό τους. Ωστόσο όταν αντιλήφθηκε ότι στην τραπεζική αγορά οι μικροί καταθέτες προσκομίζουν κέρδη ενώ οι μεγάλοι προκαλούν απώλειες, προέβη στην αγορά της Post Bank η οποία διέθετε τότε 13 εκατομμύρια μικρούς πελάτες. Κάλιο αργά παρά ποτέ!

Έκτοτε, οι αλόγιστες χρηματοοικονομικές της ενέργειες στέφονταν με μικρές χρεοκοπίες. Τα χρέη υπερέβησαν τα κέρδη και η τράπεζα παρέμεινε “deutsch” μόνο στο όνομα. Από το 2002 έως το 2012 διευθυνόταν από τον Ελβετό Ackermann και στη συνέχεια από τον Anshu Jain (αγγλο-ινδικής καταγωγής), ο οποίος το μόνο που μπορούσε να προφέρειστα γερμανικά ήταν η φράση “Guten Tag”, κι αυτό με αρκετή δυσκολία. «Θα τα μάθω» υποσχέθηκε την ημέρα της ανάληψης των καθηκόντων του, αλλά δεν πρόλαβε! Εργαζόταν από το Λονδίνο «παίζοντας» εντατικά (κυρίως) με εικονικά χρήματα και έτσι αναγκάστηκε να αποχωρήσει. Η τιμή της μετοχής της Deutsche Bank κατά την ανάληψη των καθηκόντων του Anshu Jain ήταν στα 100€, τα Χριστούγεννα του 2017 μόλις 18€, ενώ σήμερα μεταξύ 6,43€ με 6,53€!

Ο Christian Sewing, ο σημερινός διοικητής της, επιχειρεί τη διάσωση της προσπαθώντας να την επαναφέρει στις ρίζες της. Απολύει 18.000 υπαλλήλους- από τους 97.000 που διατηρεί σε Τόκιο, Λονδίνο και Νέα Υόρκη! Περικόπτει έξοδα 17 δις έως το 2022, αποσύρει την συμμετοχή της τράπεζας από επισφαλείς επενδύσεις και προϊόντα σε παγκόσμιο επίπεδο, και είναι εξαιρετικά προσεκτικός στις κινήσεις του.

Σ΄ένα κόσμο όπου οι χρηματοπιστωτικές κρίσεις ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια, με τις τράπεζες να πρωταγωνιστούν στην δημιουργία αλλά όχι στην επίλυσή τους, και με την παραδοχή ότι η αναδιάρθρωση της πολιτικής της υποδηλώνει την άσχημη κατάσταση του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος, γεννάται το ερώτημα: Θα ξαναβρεί άραγε η Deutsche Bank τη γερμανική ψυχή της ή θα καταλήξει σαν μια τράπεζα της γειτονιάς, επειδή – εάν συμβεί κάτι τέτοιο- η Γερμανία και η Ευρώπη δεν θα είναι ποτέ οι ίδιες!

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα PoliticsReport.gr εκφράζουν αποκλειστικά και μόνον τους συγγραφείς τους. Η PoliticsReport.gr δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της. ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΔΙΑ ΝΟΜΟΥ η αναδημοσίευση υλικού χωρίς τη γραπτή συγκατάθεση της PoliticsReport.gr.